Rich en ik….

We keken elkaar in de ogen en het was liefde op het eerste gezicht. Het was alsof we door de bliksem geraakt werden.

Ik zal je vertellen hoe het kwam. Rich is een mopperige, cynische, bloeddorstige doorgeeftuinkabouter die al je bier opzuipt. Menig financeblogger is ten onder gegaan aan Rich. Uit de ether verdwenen. Rich is een seriemoordenaar in de dop. De laatste plek waar hij gezien is, is in de omgeving van Utrecht. Nu had ik gisteren een onderonsje met wat ‘internet strangers’. Er kwamen een aantal (finance)bloggers boven water die al heel lang niet gezien waren. Vermeende slachtoffers van Rich. Geldnerd zei dat ik niet meer gerekend kan worden onder financeblogger, want ik praat teveel over Saar. Nu weet Geldnerd niet beter natuurlijk, dus het is hem vergeven.

Dankbaar maakte ik gebruik van de overnachtingsplek die ik aangeboden kreeg door Vanhernaarhot. Rich is ergens in de coronaperiode bij haar aanbeland en heeft daar vooral naar vogels staan staren in een hoekje. Voordat hij nog meer slachtoffers zou maken, is hij in mijn kofferbak gezet om mee te gaan naar het Hoge Noorden. Dat was nogal een reis. En ik verdwaalde onderweg. Samen met Rich. Dat was gaaf zeg. We gingen zo in elkaar op dat ik een afslag miste. In goed overleg besloten we even te stoppen.

Ik vertelde Rich dat ik er nogal tegenop zag, om hem mee naar huis te nemen. Hij heeft nogal een reputatie. En een persoonlijkheid. En dat heb ik ook. Vandaar dat ik er een beetje tegenop zag. Want ik had nu concurrentie. Wie kan er het hardst mopperen? Wie kan het minst goed autoriteit verdragen? En Rich en ik zijn ook allebei klein. Ik zie echt heel veel overeenkomsten. Maar toen ik hem heel diep in de ogen aankeek zag ik zijn kwetsbaarheden, zijn verdriet en zijn angst. Ik voelde compassie en liefde voor dat wezentje. Ik zag een kleine kabouter die óók dingen tekort is gekomen in zijn leven. Die dan misschien schopt en trapt en schreeuwt en vloekt, maar die eigenlijk op zoek is naar een beetje liefde. Die hunkert.

Voor we in de auto stapten wilde Rich nog even op de wipwap. Dat snap ik wel hoor. Het is echt vet-leuk om langs de snelweg te staan terwijl een stel boomers naar je kijkt terwijl je aan het praten bent tegen een tuinkabouter op de wipwap. Ik zwaaide vrolijk naar de opa’s en oma’s en dat zorgde voor nog meer vertwijfeling. Ze waren druk in overleg over het al dan niet bellen van de crisisdienst van de GGZ. Rich mocht van mij nog een minuutje op de wipwap, voor we onze grenzen samen zouden gaan verleggen.

Een beetje mopperend kwam Rich achterin zitten. Hij wilde liever voorin. Maar dat vind ik echt te gevaarlijk voor zo’n kleine kabouter. Schoorvoetend accepteerde hij mijn gezag. Onderweg spraken we wat dingen met elkaar af. Zo committeert hij zich aan mijn lifestyle-changes. Hij gaat mee bewegen en gezond eten. Alcohol drinken we niet en patat eten we al helemaal niet. Verder hebben we afgesproken dat we geen wedstrijdje ver pissen gaan doen. We slaan niet met deuren! En we gaan nooit uit elkaar zonder het goed te maken.

Nou, het escaleerde al vrij snel de pan uit. Want blijkbaar is hij nogal opvliegend. Die memo had ik niet ontvangen. Kneitervals zong hij mee met ’Chasing Cars’ van Snowpatrol. Maar de geur was echt niet te harden. Vanaf de voorbank rook ik zijn stinkende adem. Ik vroeg hem wanneer hij voor het laatst een halfjaarlijkse controle had gehad bij de tandarts. Dat was minimaal 6 jaar geleden. Daarop antwoordde ik dat dat te ruiken was, want hij stonk echt uit z’n muil. Daarop heeft hij me toch een klap verkocht. Een rechtste directe vanaf de achterbank. Dit gedrag accepteer ik niet. Ik ben op de vluchtstrook gestopt, met mijn knipperlichten aan. Gillend en krijsend heb ik hem onder mijn arm genomen en in de kofferbak neergelegd. Er was een heuse dwangbuis voor nodig om te zorgen dat hij niet ontsnapte. De liefde was in elk geval voorbij. Ik heb hem gezegd dat hij zijn grote brutale vuile mond niet meer open mag doen voor we thuis zijn. Wat heb ik een hekel aan fucking kleine mensen met een grote persoonlijkheid.

……… hoe het afloopt met Rich en mij? Of het ooit nog goed komt met onze liefde? Wie weet. Maar met zijn gevoel voor dramatiek denk ik niet dat er ruimte is voor hem in mijn leven.

6 gedachten over “Rich en ik….”

  1. Ik denk dat Rich het prima naar zijn zin gaat hebben daar in hoge noorden, weg uit de Randstad, die eeuwige drukke Randstad, dat zal hem goed doen. Ik heb uit betrouwbare bron gehoord dat ie van tripel biertjes houdt.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.